سلام ؛ اول کلام

در ابتدا بازهم ایام شهادت و سوگواری سید الشهداء حضرت امام حسین علیه السلام و سید الساجدین حضرت امام علی بن الحسین علیه السلام رو به شما دوستان تسلیت می گویم.

هفتمین قسمت از این هفتگانه نتیجه گیری تمام قسمتهای پیشین است . در قسمت قبل حضرت امام محمد باقر علیه السلام ما را با عزت آشنا کردند و به ما آموختند که چگونه می توان از این صحنه زندگی پیروز مندانه خارج شویم.

حال یک سوال میشه مطرح کرد : چگونه میشه ثابت کرد که ما پیروز شدیم؟ ما که توی این دنیا هرچی میگیم عزت ازآن ماست اونها به ما می خندند و و میگن پیروزی از آن ماست که قدرت و ثروت ظاهری داریم و هیچ قید و بندی هم مثل شما نداریم و از چیزی هم توی این دنیا که بخواهیم لذت می بریم. این عدم توانایی اثبات آنی ممکنه بعضی ها رو سست کنه و بعد از اینکه به راه راست هدایت شدند باز پایشون بلغزه و بعد از رویش، ریزش کنند. تنها چیزی که ما رو  می تونه در راه خودمون ثابت قدم کنه و مثلاً اگر با امام حسین علیه السلام تا سرزمین کربلا رفتیم شب آخر توی تاریکی شب فرار نکنیم اینه که بدونیم و یقین پیداکنیم که روزی محکمه عدلی برپامیشه و بین ما و اهل معصیت جدایی میافته.

سوره مبارکه سباء (۳۴) آیه ۲۶ :  قُلْ يجْمَعُ بَيْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَ هُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيمُ

 بگو: پروردگار ما بين ما و شما جمع نموده ، سپس به حق در بين ما داورى مى كند، و او جدا كننده حق و باطل به دانايى است

با هم بیاندیشیم :

الف ) رفتن روی سکوی افتخار بدون اینکه بازنده معلوم باشه که معنی نداره باید بازنده و برنده در یک جا جمع بشوند بعد حکم اجرا بشه تا برنده شدن معنی پیدا کنه.

ب ) خدا عادل است و ما را به عدل سفارش کرده و لازمه ی عدل وجود معاد است و معاد، میعاد گاه پیروز و مغلوب است.

ج ) به یاد آوردن روز جزا هم شادی آفرین است و هم رعب و خوف دارد یعنی مواظب باشیم این ثروت عظیم برنده بودن رو با خارج شدن از صف مومنین از دست ندهیم که اگر خدایی ناکرده این جوری بشه دیگه قابل جبران نیست.

د ) یک تلنگر هم به شیعیان : هیچ فکر کرده اید که اگر امید به ظهور و برقراری عدالت نبود چی میشد؟

هـ ) این گام نهایی ثروتهای مادی و معنوی عجیب آدم رو ثروتمند می کنه . داشتن یک رهایی بخش در این دنیا و داشتن یک عاقبت پیروز مندانه در آخرت. کی می تونه از مومن به ظهور و مومن به معاد ثروتمند تر باشه.

تفسیر المیزان : ...  پس آيه مورد بحث دو چيز را اثبات مى كند، يكى بعث و قيامت را، تا همه يك جا جمع شده ، سپس هر طايفه اى در صفى جداگانه قرار گيرند، نيكوكاران در صفى و بدكاران در صفى ديگر، و دوم انحصار اين جدا سازى براى خداى تعالى ، و اين را از راه انحصار ربوبيت براى او اثبات مى كند و از اين طريق ربوبيت ارباب مشركين را ابطال مى نمايد.
كلمه ((فتاح )) يكى از اسماء حسناى خدا است ، و ((فتح )) به معناى فاصله و جدايى انداختن بين دو چيز است ، به منظور اثرى كه بر اين جدايى مترتب مى شود، مثلا فتح باب ، براى داخل شدن به اين است كه بين دو لنگه در جدايى بيندازيم ، تا هر يك از ديگرى جدا شده ، و ما داخل خانه بشويم ، و همچنين فتح بين دو چيز، جدايى انداختن بين آن دو است ، تا از هم متمايز شوند، هم به ذات ، و هم به صفات و هم به افعال.

یک روزی خداوند ما و شما و آنها رو یک جا جمع میکنه و اون روز است که بین صف مومنین عزیز و کافرین و منافقین ذلیل فاصله میافته . ایمان به معاد و همچنین به ظهور هفتمین گام بدست آوردن ثروتهای مادی و معنوی است .

---------------------

او ما را می بیند و به احوال ما آگاه است // و او مالک همه اجزاء آسمانها و زمین است و بی نیاز و ستوده است// او را دوست داشته باشیم و از نبی او اطاعت کنیم تا ما را دوست داشته باشد و از خطاهای ما در گذرد براستی که او آمرزگار مهربان است.// و نعمت پیروزی و موفقیت را بما خواهد داد و این بشارتی است برای مومنان.// او الله است و غیر از او هیچ معبود دیگری نیست او آگاه به غیب و آشکار است و او بخشایشگر مهربان است.// با خدا باشیم تا شکست نخوریم.// ما و شما یک پروردگار داریم و او ما را در یک جا جمع می کند و از روی آگاهی برنده و ثروتمند واقعی را معرفی می کند.