سلام ؛ اول کلام

از همه شما دوستانی که به من لطف نمودید و تبریک گفتید ممنونم و دعا میکنم شما هم این لذت وصف ناشدنی را بچشید. (ان شاء الله)

--------------------      شرح کوتاهی از طرح     ------------------

عنوان : ایجاد پایانه ها ی منطقه ای اتوبوسرانی.

لب : در ابتدای هر منطقه شهری یک پایانه اتوبوس ایجاد میشه و بعد اتوبوسهایی که میخواهند آن منطقه را سرویس دهند دیگر از مرکز شهر به آن منطقه نمی روند و از پایانه حرکت میکنند و فقط در حوزه تخصصی دور میزنند. تمام مسیرهایی هم که آن ها برای رسیدن به حوزه تخصصی از مرکز شهر انجام می دادند حذف شده و به خطوط میانی سپرده می شود.

با این روش در تعداد اتوبوسها٬ استهلاک و هزینه های جاری اتوبوسرانی حدود ۵۰٪ صرفه جویی میشه. این طرح به گونه ای این انجام میشود که هیچ گونه هزینه ریالی اضافه برای مسافرین ندارد و در ضمن هزینه زمانی آنها ( ازقبیل زمان ایستادن در ایستگاه و مدت رسیدن به مقصد ) کمتر خواهد شد.

حالا این پایانه ها کجا باشن رو با کمک گرفتن از محاسبات ریاضیاتی ( جبر خطی ٬ گراف و ... ) تحقیقات میدانی ( جغرافیای شهری٬ بافت شناسی جامعه و... ) و ... می شه معلوم کرد.

حالا اگه گفتید من که رشته ام کامپیوتره چطوری این فکر به کله ام زده ؟

می خواستم اول جوابش رو به عهده ی شما بگذارم ولی گفتم شاید خیلی لوس باشه برای همین خودم جواب میدم.

یکی از مقدمات یک برنامه نویسی موفق داشتن یک الگوریتم خوب ساده و کارآمد است. اگه کسی برنامه نویسی رو بطور اصولی بلد باشه می تونه در الگوریتم های موجود فکر کنه و راههایی رو برای بهبود الگوریتم و روشهای موجود به دست بیاره . مثلاْ در یک برنامه از یک محاسبه ریاضی پیچیده چند بار باید استفاده کرد این کار رو میشه با درست کردن یک تابع با سهولت بیشتر و سرعت بیشتر می توان انجام داد یعنی ما یک تابع با کارایی مناسب طراحی میکنیم و بعد هرجا از برنامه به این محاسبه نیاز داشتیم فقط کافی است آن تابع را با آرگمانهای جدید فراخوانی کنیم.

این دقیقاْ همان کاری است که من با الگوریتم سرویس دهی اتوبوسها انجام دادم و پایانه ها هم در این طرح نقش توابع را بازی می کنند.